Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2014

Γνωρίστε τα βιβλία μας και τους συγγραφείς μας

Γιάννης Καραούλης

Είμαι ο Γιάννης και μου αρέσουν τα πνευματικά ταξίδια! Είναι ωραίο το συναίσθημα όταν γνωρίζεις την ευτυχία του γραψίματος και εκφράζεσαι μέσα από τα έντυπα και τα δρώμενα  της κάθε εποχής. Εμπειρία, φαντασία, διορατικότητά, αγάπη κι αντικρουόμενα συναισθήματα συνθέτουν το βιβλίο της αγάπης. Κι όταν γράφω... το κάνω με αγάπη νιώθοντας την ανάγκη να εκφραστώ και να δημιουργήσω μια φανταστική ιστορία με πολύμορφες αλήθειες πάνω στο καράβι της ζωής που ταξιδεύω μαζί του στο πέλαγος του αγνώστου! Στο ταξίδι της ζωής μου, παρατηρώ την ανθρώπινη φύση και σε συνδυασμό με την φαντασία την μεταφέρω μες στα βιβλία... καταθέτοντας, πρώτα το δικό μου «είναι,» στην ιστορία του βιβλίου μου! Η έκφραση και το γράψιμο δεν είναι μια εύκολη υπόθεση, όμως, συγχρόνως είναι και μέγιστη χαρά για τον δημιουργό του βιβλίου, καθότι ορισμένα βιβλία δεν είναι για τα αυτιά και τα μάτια όλων! Όσο, αντέχουν οι δυνάμεις μου θα συνεχίσω να γράφω και πιστεύω να μην σταθώ κατώτερος του ενδιαφέροντος που προκαλεί ένα τέτοιο εγχείρημα. Διεκδικώ το δικό μου μερίδιο στη περιπέτεια της ζωής κι ελπίζω στην συνέχεια να γράψω μια ιστορία με ασυνήθιστα γεγονότα και να νιώσω την συγκίνηση που θα προκαλέσουν στην καρδιά του κοινού. 


Φράνση Παπουτσάκη

Η Φράνση Παπουτσάκη γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα. Σπούδασε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών & Πολιτικών Επιστημών στο τμήμα Κοινωνιολογίας, όπου ξεκίνησε τη διδακτορική της διατριβή με θέμα “Οι κοινωνικές αναπαραστάσεις της αυτοκτονίας στον ελληνικό κινηματογράφο”. Έχει παρακολουθήσει σεμινάριο εγκληματολογίας με θέμα “Οι ανθρώπινες σχέσεις μέσα από την προοπτική του παραλόγου κατά τον Α. Camus” και σεμινάριο Δημιουργικής Γραφής με τον συγγραφέα Δημήτρη Στεφανάκη. Διηγήματα της έχουν κυκλοφορήσει στο λογοτεχνικό περιοδικό “Κλεψύδρα”, στο λογοτεχνικό site “BOOKBAR”, στο ηλεκτρονικό αλλά και στο έντυπο περιοδικό ΣΟΔΕΙΑ, στην ανθολογία ιστορικής φαντασίας «Θύελλα στο Χρόνο» και στην ανθολογία του φανταστικού «Θρύλοι του Σύμπαντος ΙΙΙ» των εκδόσεων "Συμπαντικές Διαδρομές" καθώς υπάρχουν και μεταφρασμένα διηγήματα της σε ξένα περιοδικά. Ζει και γράφει στην Αθήνα.


Ματίνα Μαντά

Oνομάζομαι  Ματίνα και μεγάλωσα στο Ναύπλιο... Ειμαι 24 χρονών και ακόμα δε μπορώ να πω με ακρίβεια το λόγο που μου αρέσει να γράφω, να συνθέτω με το μυαλό μου φανταστικές ιστορίες, αλλά και να ερευνώ αληθινά γεγονότα, καταγράφοντάς τα μετά σε άρθρα. Αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά είναι οτι με ξεκουράζει, με απελευθερώνει. Το ίδιο φυσικά ισχύει και με την ανάγνωση. Λατρεύω τα βιβλία. Πιο πολύ θα με στεναχωρούσε αν έχανα ένα βιβλίο, παρά ένα κόσμημα. Γιατί, κατά τη γνώμη μου, το καλό βιβλίο είναι επένδυση. Επένδυση στη γνώση, την αντίληψη και τους ορίζοντές του καθενός. 

Ωστόσο αυτό δεν πάει να πει οτι μου αρέσουν όλα τα βιβλία. Προσωπικά, εκτιμώ ο, τι έχει να κάνει με τον κόσμο της φαντασίας, του τρόμου, αλλά και της Ιστορίας και των αρχαίων πολιτισμών. Οταν ανοίγεις -  ή γράφεις  - ένα τέτοιο βιβλίο, είναι σα να βρίσκεσαι αυτόματα  εκεί, άσχετα απο το γεγονός οτι αυτοί οι τόποι είτε δεν υπήρξαν ποτέ είτε υπήρξαν χιλιάδες χρόνια πριν. 
Η πρώτη μου προσπάθεια εκδόθηκε απο τις εκδόσεις «Συμπαντικές Διαδρομές» και λέγεται «Σκοτεινές Ιστορίες». Είναι μια μικρή συλλογή (κάπως...σκοτεινή) διηγημάτων γοτθικού τρόμου. Δεν μπορώ να πω αν είναι καλή ή όχι. Αυτό θα το πουν όσοι το διαβάσουν. Πριν απο τη συγκεκριμένη συλλογή υπήρξαν και κάποια άλλα βήματα: το γράψιμο μιας εφηβικής τριλογίας, κάποιες επιτυχείς συμμετοχές σε διαγωνισμόυς και μια βράβευση απο την ΠΕΛ (Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών). 
Δεν ξέρω αν το παρόν και το μέλλον  ανταμοίβουν. Το σίγουρο είναι πάντως  οτι δε θα σταματήσω εδώ. 



Χρήστος Καριώτης

Γεννήθηκα στην Ελευσίνα πριν 44 χρόνια.
Σε ηλικία 17 ετών μετά την ανάγνωση ενός βιβλίου με ποιήματα του Poe έγραψα το πρώτο μου ποίημα με τίτλο «Να προσέχεις».
Ένα τετράστιχο το οποίο βρίσκεται και στο οπισθόφυλλο του βιβλίου μου «Δάκρυα στη Λήθη».
Δεν γράφω από συνήθεια αλλά ούτε και εμπνέομαι από συνηθισμένους ανθρώπους.
Πάντα με εμπνέει το παράξενο, το μακάβριο και το μυστηριώδες. Όταν δεν γράφω ποιήματα γράφω μουσική (Heavy Metal και alt Rock) και την ντύνω με μελαγχολικούς στίχους.
Έχω δύο μπάντες τους «A different ending» και τους «Άλικα Δάκρυα». Το βιβλίο μου «Δάκρυα στη λήθη» είναι το δεύτερο και κυκλοφόρησε πέρυσι από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές.
Οι Συμπαντικές Διαδρομές ασχολήθηκαν σοβαρά με το βιβλίο μου από την αρχή ως την ολοκλήρωση του και συνεχίζουν ακόμη να με στηρίζουν.



Σαράντης Κρητικός

 Κατάγομαι από τη Σύμη των Δωδεκανήσων, ένα νησί 2.700 κατοίκων, με έκταση 67 τετραγωνικά χιλιόμετρα που απέχει  από τη Ρόδο 26 ναυτικά μίλια.
Το 1991, αναλαμβάνω τη τοπική μηνιαία εφημερίδα «Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΣΥΜΗΣ», η οποία ήδη μετρούσε 15 χρόνια ζωής.
  Ταυτόχρονα με την ανάληψη της εφημερίδας, ξεκινώ το ετήσιο Συμαϊκό περιοδικό «ΑΙΓΛΗ», σαν προσφορά της εφημερίδας, με θέματα αρχαιολογικού, ιστορικού, λαογραφικού, και πολιτισμικού ενδιαφέροντος.
  Το 1998 ιδρύω τον εκδοτικό οίκο «ΥΜΟ», μέσα από τον οποίο εκδίδω βιβλία με αρχαιολογικά, λαογραφικά, ιστορικά θέματα τοπικού ενδιαφέροντος, και παραμύθια βασισμένα στους θρύλους του νησιού μου, τα  οποία εικονογραφώ ο ίδιος, ενώ αναλαμβάνω και τη δημιουργία των εξωφύλλων.

Από τις εκδόσεις ΥΜΟΣ, θα εκδοθούν τα βιβλία κατά χρονολογική σειρά:
«Τα πέτρινα πατητήρια της Σύμης» (Αρχαιολογικού ενδιαφέροντος).1988
«Μεταξύ μας» (Ευθυμογραφήματα στη τοπική διάλεκτο). 1988
«Χιλιάντρισσες» (θεατρική κωμωδία στη τοπική διάλεκτο). 2003
«Moments of silence» (βασισμένο σε γεγονότα από τη ζωή των σφουγγαράδων). 2007.
«Αρχαίοι χρηστικοί μονόλιθοι στη Σύμη» (αρχαιολογικού ενδιαφέροντος). 2011
«Μόξα η μικρή Αλουστίνα» (ένα τρυφερό παραμύθι εικονογραφημένο, βασισμένο στους θρύλους για τις τοπικές νεράϊδες  της Σύμης τις Αλουστίνες) 2012
«Γλαύκος και Σύμη» (Εικονογραφημένο, βασισμένο στη τοπική μυθολογία) 2013
«Ο ΒΑρβάλακκας της Νανούς» (εικονογραφημένο παραμύθι βασισμένο σε τοπικό θρύλο) 2013
  Πάντα από τον εκδοτικό ΥΜΟ, έχουν εκδοθεί για τη Σύμη, τουριστικοί οδηγοί, χάρτες, περιπατητικοί οδηγοί κ.λ.π.

Από τις εκδόσεις «ΤΣΟΥΚΑΤΟΥ», έχουν εκδοθεί τα βιβλία:
«Συμπληγάδες» (Νουβέλα) 2001
«Η πέτρα των προγόνων» (Νεανικό μυθιστόρημα) (2001)

Από τις εκδόσεις «BOOK STARS», έχουν εκδοθεί τα βιβλία:
«Στιγμές σιωπής» (Μαρτυρίες και συμβάντα, βασισμένο στη ζωή των σφουγγαράδων) 2012
«Άγγελος του πάθους» (Χαριτωμένο διήγημα, βασισμένο στις σχέσεις των ντόπιων με τους τουρίστες, στα πρώτα χρόνια του τουρισμού). 2012
«Αιθερία» (Νουβέλα μεταφυσικού χαραχτήρα) 2012
«Ο Άϋλος κόσμος της Σύμης» (Μαρτυρίες κατοίκων της Σύμης, που βίωσαν κάτι ανεξήγητο, πέρα από τα ανθρώπινα μέτρα). 2013

Από τις εκδόσεις «ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ», έχει εκδοθεί το βιβλίο:
«Σκοτεινός Άγγελος», (μια νεανική ιστορία αγάπης μεταφυσικού χαραχτήρα) 2014





Δημήτρης Στατήρης

Με λένε Δημήτρη Στατήρη. Το ταξίδι μου στη λογοτεχνία του φανταστικού ξεκίνησε επισήμως πριν από τρία περίπου χρόνια. Επικεντρώθηκα ενστικτωδώς στην κατηγορία τρόμου και μυστηρίου, χωρίς να αποκλείω μια μελλοντική ενασχόληση μου με άλλα παρακλάδια του χώρου. Είναι άξιο αναφοράς το πώς άρχισε όλη αυτή η περιπέτεια. Θυμάμαι τον εαυτό μου μια πληκτική μέρα στη δουλειά να νιώθει μια ακαταμάχητη εσωτερική παρόρμηση να εκφραστεί στο χαρτί. Επίσης θυμάμαι την αντίδραση των συναδέλφων μου όταν με είδαν να τα παρατάω όλα και να πιάνω ένα στυλό  κι ένα χαρτί αρχίζοντας να γράφω. «Είσαι καλά ρε Δημήτρη;» μου είπαν, «τι κάνεις εκεί;» Εγώ δεν μπήκα καν στον κόπο να τους κοιτάξω. «Πιο καλά δε θα μπορούσα» απάντησα. Ένιωσα μέσα μου ένα είδος ανακούφισης, μια εσωτερική γαλήνη. Όπως συμβαίνει όταν κάποιος συναντά τον έρωτα της ζωής του για πρώτη φορά. Από τότε μέχρι και σήμερα αυτός ο έρωτας παραμένει το ίδιο φρέσκος κι αναλλοίωτος. Και πιστέψτε με ότι δε μ' αρέσει καθόλου να γίνομαι γραφικός ή τα συναφή. Πολλοί μου λέγανε   και εξακολουθούν να μου λένε πως οι καιροί που ζούμε δεν ενδείκνυνται για τέτοιου είδους ενασχολήσεις. Η απάντηση μου έρχεται αβίαστα κάθε φορά όμως.   «Μακάρι όλοι οι άνθρωποι σε τούτο τον κόσμο να έκαναν εκείνο που πραγματικά τους γεμίζει. Τότε σίγουρα τα πάντα γύρω μας θα 'ταν απείρως καλύτερα»  συνηθίζω να λέω με πάσα ειλικρίνεια.                                                        
Κάπως έτσι προέκυψε η πρώτη μου συλλογή διηγημάτων το 2012 με τίτλο «ΑΠΡΟΣΚΛΗΤΟΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΒΥΣΣΟ» και εν συνεχεία το δεύτερο βιβλίο μου, μια νουβέλα τρόμου, με τίτλο «Η ΜΑΣΚΑ ΤΗΣ ΕΞΙΛΕΩΣΗΣ». Άντε να δούμε τι καλό θα μας φέρει και το 2014.
Πεποίθησή μου είναι ότι η πολυπλοκότητα και η ματαιοδοξία της θεατρικής παραστάσεως που ονομάζεται ζωή και διαδραματίζεται εδώ και κάποια δισεκατομμύρια πάνω στον πλανήτη γη, αποτελεί από μόνη της την πηγή της έμπνευσής μου. Έχω τελέσει φοιτητής στα Α.Τ.Ε.Ι. Λάρισας στο τμήμα μηχανολογίας και στο τμήμα φυσικοθεραπείας του πρώτου Ι.Ε.Κ. Λάρισας, εξασκούμαι χρόνια στις πολεμικές τέχνες αποβλέποντας στην σωματική και ψυχική μου ισορροπία και απεχθάνομαι τους σοβαροφανείς και επιφανειακούς ανθρώπους.




Λιλή Χελιώτη

Πριν από πολλά χρόνια (σαν να λέμε μια φορά κι έναν καιρό) με φανταζόμουν να κάθομαι σε μια καρέκλα εμπρός από ένα γραφείο και κοιτώντας την θάλασσα να γράφω, να γράφω, να γράφω........
Πριν από, όχι πια, τόσα πολλά χρόνια είχα πια έναν δικό μου εκδοτικό οίκο που όμως οι συνθήκες δεν βοήθησαν αρκετά σαν συνέπεια αυτός τώρα να μην υπάρχει. Μπορεί αυτό να με πίκρανε όμως η καταξίωση κάποιον από τους συγγραφείς που μαζί μου έκαναν τα πρώτα τους συγγραφικά βήματα με έκανε να πιστεύω ότι δεν πήγε χαμένη η προσπάθειά μου. Μεταξύ αυτών των εκδόσεων υπήρχαν και 2 δικά μου. έκτοτε περιορίστηκα στο να γράφω κι να τα τοποθετώ σε κάποιο συρτάρι του γραφείου μου πιστεύοντας ότι το όνειρο είχε χαθεί.
Όταν έφθασε στη σελίδα του facebook μία κοινοποίηση κατάλαβα ότι κάπου σε μια γωνίτσα της καρδιάς μου υπήρχε μια φλογίτσα. και πως ίσως ήταν μια δεύτερη ευκαιρία. Αυτή την ευκαιρία ήταν από τις εκδόσεις " Συμπαντικές διαδρομές" με αυτή την κοινοποίησή τους και θέλω να εκφράσω τις ευχαριστίες μου για άλλη μια φορά.
Η πρώτη μας συνεργασία(θα μπορούσα να την χαρακτηρίσω ΆΡΙΣΤΗ) με ενθουσίασε ο εκδότης Γ. Σωτήρχος και η ομάδα του αγκάλιασαν με αγάπη και σεβασμό αυτό που για μένα ήταν πόνημα καρδιάς. Με έκαναν να αισθανθώ με την καρδιά και το μολύβι μου ( γιατί εξακολουθώ να γράφω με μολύβι) μέλος αυτής της δημιουργικής ομάδας.
Ευελπιστώ σύντομα να είμαι κοντά στους αναγνώστες μου και με τα δύο επόμενα βιβλία μου. 1) "Η φυγή" και 2) "Όταν εκείνη ζωγράφιζε το φως".