Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2022

Human Relic ΜΕ ΤΗ Σελίνα Χρυσουλάκη ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

 Human Relic
ΜΕ ΤΗ Σελίνα Χρυσουλάκη
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Συμπαντικές Διαδρομές









Αγαπητή κυρία Χρυσουλάκη, καλημέρα. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο σας βιβλίο από τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές, με τίτλο: «Human Relic». Κάθε χρόνο κυκλοφορούν άπειρα καινούργια βιβλία. Τι πιστεύετε ότι μπορεί να προσθέσει το δικό σας βιβλίο; Για ποιο λόγο κάποιος να το επιλέξει για να το διαβάσει;  

Απάντηση
  Ο ανταγωνισμός είναι σαφώς υψηλός, κυκλοφορούν άπειρα βιβλία αξιόλογου περιεχομένου, ιδίως από πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς. Στο βιβλίο "Human Relic" ο αναγνώστης θα ανακαλύψει ένα κόσμο που θα μπορούσε να υπάρξει στο μέλλον ή ακόμη και σε ένα παράλληλο σύμπαν. Αυτό που είναι αξιοσημείωτο είναι πως η κατάσταση αυτού του κόσμου -όσο ζοφερά πλασμένη κι αν είναι-  παραμένει προφητική. Επιστημονική φαντασία ή μήπως όχι;

Επιλέξετε δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το βιβλίο, που να εκφράζουν αυτό που θέλετε να μεταδώσετε στους αναγνώστες, ώστε να μπορέσουν να καταλάβουν πιο εύκολα τον κόσμο του βιβλίου σας. 
Απάντηση
  Ξέρεις τι πιστεύω;’’ μου αποκρίθηκε. Ακόμη και τα λεπτά χείλη της είχαν μια αισθησιακή κίνηση. ‘’Κόλλησες σε αυτό το μέρος περισσότερο απ’ όσο είχες ανάγκη, χρειάστηκε να βγάλεις ένα διαφορετικό εαυτό για να επιβιώσεις, έναν εαυτό για τον οποίο δεν είσαι περήφανος, και τώρα είναι αδύνατον να ξαναγυρίσεις σε αυτό που ήσουν πριν. Κατά κάποιο τρόπο πιστεύεις πως δεν σου αξίζει η ευτυχία’’.
Ήμουν τόσο άδειος στην ψυχή που με αρρώσταινε. ‘’Η ευτυχία είναι για τους αδαείς’’ είπα. 
  
  ’Την αλήθεια την ξέρουμε έτσι κι αλλιώς’’.
‘’Την ξέρουμε πράγματι;’’
Χωρίς να περιμένει την απάντησή μου, κάθισε απέναντί μου. Μετά βίας κρατούσα τα βλέφαρά μου ανοιχτά. Έγειρα το κεφάλι μου στο τζάμι. Το τούνελ έμοιαζε να αποσυναρμολογείται μέσα σε μια γκρίζα τροχιά. Ο κλυδωνισμός του τρένου ήταν ακόμη χειρότερος· διαπερνούσε τα πέλματά μου με ηλεκτρικές δονήσεις. Η δόση του υγρολίθιου που μου είχε κάνει ο Ντεσέρτ ήταν δυναμίτης. Δεν είχα πάψει να σκέφτομαι ότι ήμουν ένα απομεινάρι του εαυτού μου. Ένα απομεινάρι που έδινε τα πάντα για να κρατηθεί ζωντανό. 





Πιστεύετε ότι είναι η συγγραφή στάση ζωής; Είναι κάτι που σας χαρακτηρίζει σαν άνθρωπο και επηρεάζει κάθε τομέα της ζωής σας; 

Απάντηση
Βρίσκω την πραγματικότητα που μας περιβάλλει βαρετή και κοινότυπη, ενίοτε αστεία. Η συγγραφή για μένα, όχι απλά είναι στάση ζωής, αλλά μια απόδραση από την πραγματικότητα. Είναι λες και ζω στον κόσμο που πλάθω, χάνομαι κυριολεκτικά μέσα του και κατά κάποιο τρόπο είναι σα να ζω χίλιες ζωες. Νιώθω παντοδύναμη. Η φαντασία και η δημιουργικότητα είναι τα όπλα μου, η αντιστασή μου απέναντι σε κάθε αδιέξοδο.





Το βιβλίο σας είναι ένα δυναμικό είδος επιστημονικής φαντασίας που συνδυάζει cyberpunk και post apocalyptic όλα αυτά με μια ζωντανή γραφή λες και είναι γεγονότα που τα είχατε ζήσει. Σας εμπνέουν αυτά τα είδη; 
Απάντηση
Μεγάλωσα διαβάζοντας επιστημονική φαντασία, από συλλογές διηγημάτων μέχρι μυθιστορήματα και παρακολουθώντας ταινίες που άλλαξαν την κοσμοθεωρία μου-  "Blade runner",  "1984",  "ο πλανήτης των πιθήκων", "12 monkeys"... Αποστηθιζοντας βιβλία του Φίλιπ Κ. Ντικ, συνεπαρμένη από τη γραφή του, ήλπιζα μια μέρα να κατορθώσω να γράψω κάτι εξίσου καλό. Εκείνο που με εξιταρει είναι η ατμόσφαιρα γύρω από το συγκεκριμένο είδος. Εμπνεύστηκα το "Human Relic" ακούγοντας cyberpunk μουσική- ειναι μια ιστορία που ήρθε κι έδεσε με την αρμονία των κομματιών. 





Ο τίτλος πού συνδυάζεται με την υπόθεση;  
Απάντηση
Σε κάποιο σημείο ο πρωταγωνιστής μου αναφέρει πως είναι ένα απομεινάρι του εαυτού του. Ένα απομεινάρι που δίνει μάχη για να κρατηθεί ζωντανό. Χάνει πολλά προκειμένου να κρατήσει αυτό το τελευταίο ψήγμα αυτογνωσίας. Λίγο πολύ τα πρόσωπα της ιστορίας είναι καταδικασμένα στην πλάνη, στο παραμύθι που τους έχουν πουλήσει για ένα καλύτερο μέλλον. Και αυτό γιατί διατηρούν την ελπίδα. Αλλά αν αφαιρέσεις από τον άνθρωπο την ελπίδα, τελικά τι μένει;
  
  

Πιστεύετε ότι ήμαστε κοντά σε μια post apocalyptic κοινωνία;
 
Απάντηση
Ίσως τώρα πιο πολύ από ποτέ ζούμε σε μια μετα- αποκαλυπτική κοινωνία, σε μια δυστοπία. Ενώ διαβάζουμε σενάρια για τις χειρότερες εκδοχές της πραγματικότητας, εκεί έξω ένας εφιάλτης καιροφυλακτεί, ενώ η ελευθερία μας και τα δικαιώματά μας έχουν ανασταλεί. Το πώς φτάσαμε ως εδώ και επιλέγοντας συνείδητα να το αγνοούμε, αυτό είναι ένα άλλο θεμα. Είναι ανώφελο να φανταζόμαστε τι άλλο μπορεί να πάει στραβά. Η απανθρωποίηση, η εγκληματικότητα και η φτώχεια είναι ήδη εδω. 
   

Είσαστε από εκείνους τους συγγραφείς που πάντοτε κουβαλάνε μαζί τους ένα μπλοκάκι για να καταγράφουν άμεσα κάθε καινούργια ιδέα;
Απάντηση
Είμαι βέβαιη πως μπορώ να δημιουργήσω μία ιστορία από το πουθενά, μέσα στο μετρό, στον προθάλαμο ενός νοσοκομείου... Κάθε άτομο έχει μια ιστορία να πει κι εγώ είμαι εκεί για να τη γράψω. Αφιερώνω πολύ χρόνο παρατηρώντας τους ανθρώπους και τη φύση. Χωρίς το μπλοκάκι μου, θα ήταν απλά χαοτικές σκέψεις που την επόμενη μέρα θα είχαν χαθεί. 





Την τελευταία χρονική περίοδο όλος ο κόσμος έχει χτυπηθεί από ένα πρωτοφανές ξέσπασμα πανδημίας και ζούμε καταστάσεις που ούτε τις φανταζόμασταν. Η καραντίνα του πληθυσμού σχεδόν σε όλο τον πλανήτη είναι κάτι το πρωτοφανές στην ανθρώπινη ιστορία. 
Εσείς πως ζείτε όλη αυτή την κατάσταση; 
Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές πιστεύετε ότι η λογοτεχνία μπορεί να δώσει ελπίδα στους ανθρώπους και να εκφράσει τα προβλήματα τους; 
 
Απάντηση
   Δεν μπορώ να διανοηθώ ούτε στο ελάχιστο τι αντίκτυπο έχει αφήσει στις ζωές μας η πανδημία. Εκείνο που διαταράχθηκε ήταν η ασφάλειά μας, καταλήξαμε να φοβόμαστε ο ένας τον άλλο και να κρατηθούμε μακριά από αγαπημένα μας πρόσωπα για να τα προστατέψουμε. Μέσα στην όλη απόγνωση, έμεινα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και προσπάθησα να δώσω φωνή στα συναισθήματα που με κατασπαραζαν. Ο εγκλεισμός μου έδωσε την ευκαιρία να γράψω κάτι ολοκληρωμένο, την ανάγκη να εκφραστώ, τη δυνατότητα να περάσω σε ένα άλλο κόσμο. Απέδρασα. Ίσως ανακουφίζει το γεγονός αν σκεφτούμε πως ζούμε σε ένα matrix, δέσμιοι μιας ανώτερης νοημοσύνης που καθορίζει τις σκέψεις και τις πράξεις μας. Αν όχι, υπάρχει πάντα η συντροφιά του βιβλίου. Το να γίνεσαι ήρωας μιας ιστορίας, έστω και για λίγο, είναι παρήγορο. 






Σας ευχαριστούμε για τον χρόνο σας. Ελπίζουμε να μπορέσουμε σύντομα να οργανώσουμε Όψεις του Φανταστικού και να παρουσιάσετε το βιβλίο σας σε κοινό. Κάτι τελευταίο που θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες μας; 
Απάντηση

Γραφω μόνο όταν βρίσκομαι σε μια κατάσταση συναισθηματικής φόρτισης. Μόνο έτσι πιστεύω ότι οι χαρακτήρες μου έχουν την αληθοφάνεια που τους αξίζει, μόνο τότε γράφω με πάθος και ένταση. Αν εστω και μια στιγμή ταξιδέψατε στο σύμπαν μου, αν πιάσετε τον εαυτό σας να ταυτίζεται  με τον ήρωα, τότε το "Human Relic" έχει πετύχει το σκοπό του.