Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2022

Αγναντεύοντας τα Κυρτά Κάτοπτρα ΜΕ ΤΗ Βασιλική Δραγούνη ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

 Αγναντεύοντας τα Κυρτά Κάτοπτρα
ΜΕ ΤΗ Βασιλική Δραγούνη
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Συμπαντικές Διαδρομές









Αγαπητή κυρία Δραγούνη, καλημέρα. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το καινούργιο σας βιβλίο από τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές, με τίτλο «Κυρτά Κάτοπτρα». Κάθε χρόνο κυκλοφορούν άπειρα καινούργια βιβλία. Τι πιστεύετε ότι μπορεί να προσθέσει το δικό σας βιβλίο; Για ποιο λόγο κάποιος να το επιλέξει για να το διαβάσει;  
Απάντηση

Σε ένα βιβλίο φανταστικής λογοτεχνίας τα πάντα είναι συμβατά μεταξύ τους, τα πάντα μπορούν να συμβούν και τα πάντα να συνυπάρξουν. Αφετηρία είναι πάντα ένα θεμελιώδες ερώτημα: «Πώς θα ήταν αν;». Με αυτό το σκεπτικό, τα «Κυρτά Κάτοπτρα» δημιουργούν και αναπαράγουν σουρεαλιστικές απεικονίσεις αστικών τοπίων πάνω στα οποία χτίζονται ιστορίες που εξαρχής προκαλούν στους αναγνώστες κάποια αόρατη, απροσδιόριστη υποψία, ώσπου στο τέλος έρχεται η ανατροπή. 
Θα πρότεινα σε κάποιον να το διαβάσει γιατί διαπραγματεύεται ένα κοινό ζητούμενο: τον προσδιορισμό του πεπερασμένου ανθρώπου που συνδιαλέγεται με έναν απέραντο κόσμο, ο οποίος τον ξεπερνά. Οι κεντρικοί ήρωες ουσιαστικά εφευρίσκουν εκ νέου τη γνώριμή τους πραγματικότητα, μετουσιώνοντας στοιχεία από αυτήν, για να κατασκευάσουν άλλους, πιθανούς ή απίθανους κόσμους. Αυτή η εκ νέου εφεύρεση αναδεικνύει ακόμα πιο εμφατικά το πεπερασμένο του ανθρώπινου είδους φέρνοντας τον αναγνώστη, έστω για λίγο, σε επαφή με εκείνο το κάτι που δεν έχει τολμήσει ακόμη να φανταστεί.









Επιλέξετε δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το βιβλίο, που να εκφράζουν αυτό που θέλετε να μεταδώσετε στους αναγνώστες, ώστε να μπορέσουν να καταλάβουν πιο εύκολα τον κόσμο του βιβλίου σας. 
Απάντηση

«…Ο νεοαποκτηθείς σύζυγός της την μεταφέρει με αγάπη στην κρεβατοκάμαρα. Περνώντας μπροστά από τα μεγάλα παράθυρα, η Άλις ρίχνει μια ματιά στο παλιό της διαμέρισμα κατά μήκος του ποταμού. Όλα τα φώτα είναι αναμμένα και υπάρχει μια γυναίκα που χορεύει από το ένα δωμάτιο στο άλλο μέσα στο σώμα που ήταν κάποτε δικό της και αυτή η γυναίκα γελά με ένα μεγάλο, γνήσιο γέλιο, ενώ η Άλις πνίγεται από δάκρυα απογοήτευσης.
Δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι «η σύμφωνη γνώμη κάθε εμπλεκόμενου» αφορούσε την ίδια... Ποιος θα μπορούσε άλλωστε να φανταστεί ότι μια λαμπερή γυναίκα που ζούσε μέσα στα πλούτη θα ήθελε να ανταλλάξει τη θέση της με μια γυναίκα που καθημερινά αγωνιζόταν για την επιβίωσή της;»
Από το διήγημα «Επιθυμία»
****
«…Μια ανακούφιση, παράξενη και θλιβερή, την πλημμύρισε. «Ναι, σωστά. Αυτό ακριβώς. Δεν ήξερα πώς να…»
«Είναι εντάξει. Ξέρω ότι δεν είμαι πραγματικός. Με την κυριολεκτική έννοια του όρου, ούτως ή άλλως, ξέρω πως δεν είμαι». Ο Ντάνιελ έκανε μια παύση. «Όμως… πώς να στο πω… νιώθω αληθινός».
Το χέρι της Κάρολ έσφιξε το ακουστικό. «Αλήθεια;»
«Ναι. Δεν είναι ότι αισθάνομαι πως έχω σώμα. Απλά… κατά κάποιο τρόπο… επιπλέω».
Η Κάρολ δεν μπορούσε με τίποτα να χαλαρώσει. Ο Ντάνιελ πρέπει να άκουσε την κοφτή αναπνοή της και, μαντεύοντας τις σκέψεις της, είπε: «Το να κλείσεις το τηλέφωνο δεν θα με σκοτώσει, Κάρολ. Είμαι απλά ένα πρόγραμμα».
Αυτή τη φορά ακούστηκε τόσο πραγματικός. Τα μάτια της Κάρολ θόλωσαν από δάκρυα. 
«Ωστόσο, μωρό μου», είπε η φωνή του Ντάνιελ, με αυτό το παλιό τέλειο μείγμα αψύτητας και γλυκύτητας, «αυτό το πρόγραμμα σε αγαπάει, ούτως ή άλλως».
Από το διήγημα «Το τηλεφώνημα»









Πιστεύετε ότι είναι η συγγραφή στάση ζωής; Είναι κάτι που σας χαρακτηρίζει σαν άνθρωπο και επηρεάζει κάθε τομέα της ζωής σας; 
Απάντηση

Η συγγραφή μου δίνει την δυνατότητα να αναλογιστώ τους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και με το περιβάλλον. Με βοηθά να θέσω ένα όραμα για το μέλλον, το οποίο να βασίζεται σε ένα θεμέλιο ρεαλισμού. Δημιουργώντας έναν σύνδεσμο μεταξύ του παρόντος και του μέλλοντος, με καλεί να εξετάσω τους περίπλοκους τρόπους με τους οποίους αυτές οι επιλογές και οι αλληλεπιδράσεις συμβάλλουν στη δημιουργία του μέλλοντος. Πώς οι συλλογικές και ατομικές αποφάσεις που παίρνουμε καθημερινά - οι σταδιοδρομίες που επιλέγουμε, οι ιδέες που διαδίδουμε, οι τρόποι που εκπαιδεύουμε ο ένας τον άλλο - μας οδηγούν στο μέλλον. 
Η συγγραφή μου δίνει έναν χώρο για να εξετάσω το μέλλον που θέλω, και αυτό που δεν θέλω, και το πώς οι πράξεις μου μπορεί να συμβάλλουν στο ένα ή στο άλλο. Μου δίνει επίσης έναν τρόπο να αφηγηθώ πώς, ακόμη και μέσα σε μια δυστοπία, μπορεί κανείς να ξαναχτίσει την ζωή του και να οδηγήσει ένα μονοπάτι προς τα αστέρια.


Το βιβλίο σας είναι ένα μείγμα από διάφορα λογοτεχνικά είδη. Έχει στοιχεία φαντασίας, τρόμου, μυστηρίου ακόμα και επιστημονικής φαντασίας. Εσείς πως θα το χαρακτηρίζατε; 
Απάντηση

Τα «Κυρτά Κάτοπτρα» είναι ένα βιβλίο εφευρετικό, που γεφυρώνει μερικά από τα αγαπημένα μου είδη - φαντασία, επιστημονική φαντασία και μυστήριο. Οι γοητευτικοί χαρακτήρες του ζουν μια καθημερινότητα η οποία διαδραματίζεται σε ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον, όπου η τεχνολογία έχει αντικαταστήσει πολλές πτυχές της ανθρώπινης αλληλεπίδρασης και οι «μη επιστημονικά επικυρωμένες σχέσεις» καταστρέφονται σκληρά. Οι προσπάθειες ωστόσο των χαρακτήρων, αφενός μεν να εγκλιματιστούν στον αγώνα για επιβίωση και αφετέρου να βρουν νόημα και σκοπό, είναι διαχρονικές.
Τα «Κυρτά Κάτοπτρα» βαδίζει σε μια λεπτή γραμμή μεταξύ μυστηρίου και φαντασίας, προσαρμόζοντας την υποβλητικότητα του ενός με τον ενθουσιασμό του άλλου. Θα το χαρακτήριζα ως μυθοπλασία βασισμένη σε γεγονότα της πραγματικής ζωής, με πολλές ανατροπές και γρήγορους ρυθμούς, μέσα από το οποίο διαφαίνεται η εσωτερική αγωνία για τον άνθρωπο εναντίον των αμέτρητων δυνατοτήτων της τεχνολογικής προόδου, για τις ατέλειες που μας κάνουν ανθρώπους και για το τι είναι αυτό που πραγματικά έχει σημασία στη ζωή.
Το βιβλίο σε κάποια σημεία έχει και στοιχεία ψυχογραφήματος. Συνήθως αυτά τα κείμενα είναι πολύ προσωπικά. Έχει το κείμενο μέσα και καθαρά δικά σας στοιχεία; 
Απάντηση

Σε κάποια διηγήματα τα «Κυρτά Κάτοπτρα» πραγματεύονται την έννοια του «άλλου», ο οποίος εμφανίζεται ως απειλή αποσύνθεσης και διάλυσης.  Σε άλλα πραγματεύονται μια κοινωνική συνύπαρξη που απορρυθμίζεται με βίαιο τρόπο καθώς επίσης και τον εγκλεισμό - φυσικό ή ψυχοπνευματικό - ένα παλιό και γνώριμο λογοτεχνικό μοτίβο που δίνει την ευκαιρία στον αναγνώστη να εξετάσει ακραία αισθήματα και οριακές ανθρώπινες καταστάσεις. Τέλος, σε κάποια άλλα πραγματεύονται τα άγρια ένστικτα και τα σκοτάδια της ανθρώπινης ψυχής.
  Το υπόβαθρο που προσφέρουν αυτές οι πραγματικότητες είναι ιδανικό για την ανάπτυξη και ψυχογράφηση διαφορετικών προσωπικοτήτων, το έδαφος είναι κατάλληλο για την σκιαγράφηση διαταραγμένων ανθρώπινων χαρακτήρων και συμπεριφορών και ανοίγει πόρτες για να εισχωρήσει ψυχοπαθητικό DNA στο κείμενο. 
Πιστεύω πως η λογοτεχνία πρέπει να ανατέμνει κοινωνίες και ψυχές, να διερευνά τα ηθικά και κοινωνικά διλήμματα και τις ευθύνες που απορρέουν από αυτά, ο συγγραφέας έχει καθήκον να εμβαθύνει μέσα στη ζωή του και στη ζωή των διπλανών του. Η εκάστοτε κοινωνική κρίση λέει πολλά για το είδος της ζωής που ζούμε. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν καθρέφτης κρατημένος μπροστά από το πρόσωπο της κοινωνίας, συνειδητοποιεί κανείς πού είναι τα όρια, τι είναι αποδεκτό και τι όχι.
Οφείλω να ομολογήσω πως σε αρκετά από τα έργα μου υπάρχει ισχυρό το προσωπικό μου βίωμα. Αυτό δεν είναι πάντα το πιο εύκολο κομμάτι. Απαιτεί μια μακρά κι επίπονη διαδικασία ψυχικών ξεκαθαρισμάτων. Όμως όταν ξεπεραστεί αυτό το στάδιο, έρχεται η λύτρωση.















Είσαστε από εκείνους τους συγγραφείς που πάντοτε κουβαλάνε μαζί τους ένα μπλοκάκι για να καταγράφουν άμεσα κάθε καινούργια ιδέα;
Απάντηση

Η έμπνευση έρχεται από τη ζωή. Εμφανίζεται απρόοπτα, άλλοτε μέσα από μια φράση, από μια περαστική εικόνα, από μια απρόβλεπτη σκέψη, από μια λέξη. Δεν μπορώ να πω πως κυκλοφορώ μόνιμα με ένα μπλοκάκι, ώστε να σπεύδω να  καταγράφω το κάθε ερέθισμα. Και αυτό όχι τόσο επειδή εμπιστεύομαι απόλυτα τη μνήμη μου, αλλά γιατί θεωρώ πως η έμπνευση είναι η αφετηρία. Από ένα σημείο και μετά, η όποια έμπνευση δε μετράει και τόσο, όσο μετράει ο τρόπος που αυτή θα υλοποιηθεί. Ο συγγραφέας χρειάζεται να γίνει το σφουγγάρι που θα ρουφήξει βιώματα και εικόνες, για να τα μετουσιώσει σε μια ιστορία που να μπορεί να σταθεί σε ένα βιβλίο. Το ταξίδι που ξεκινά από εκεί, είναι αυτό που πάνω του θα στηριχτεί το έργο τελικά.


Την τελευταία χρονική περίοδο όλος ο κόσμος έχει χτυπηθεί από ένα πρωτοφανές ξέσπασμα πανδημίας και ζούμε καταστάσεις που ούτε τις φανταζόμασταν. Η καραντίνα του πληθυσμού σχεδόν σε όλο τον πλανήτη είναι κάτι το πρωτοφανές στην ανθρώπινη ιστορία. 
Εσείς πως ζείτε όλη αυτή την κατάσταση; 
Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές πιστεύετε ότι η λογοτεχνία μπορεί να δώσει ελπίδα στους ανθρώπους και να εκφράσει τα προβλήματα τους; 
Απάντηση
 
Αυτές οι μέρες είναι δύσκολες για όλους μας και χρειάζεται να βρούμε τρόπους να διαχειριστούμε την κατάσταση, τόσο σε ψυχολογικό όσο και σε οργανικό επίπεδο. Η υγεία μας, οι άνθρωποί μας, ο τρόπος που ζούσαμε τόσο χρόνια έμοιαζαν τόσο δεδομένα και τώρα έχουν πάψει να είναι. Προσωπικά προσπαθώ να διαχειριστώ την κατάσταση εστιάζοντας αφενός στη θετική πλευρά και αφετέρου διατηρώντας τον έλεγχο σε εκείνα που μπορώ να ελέγξω, ώστε να νιώθω πιο ασφαλής και ήρεμη μέσα στα πλαίσια της νέας πραγματικότητας που μας επιβάλλεται.
Η κρίση που βιώνουμε γεννά σε πολλούς ανθρώπους το αίσθημα της αντίδρασης και όταν ένα αίσθημα είναι πολύ ισχυρό, επιλέγει κάθε φορά εκείνο το καλλιτεχνικό είδος το οποίο μπορεί να το διατυπώσει παραστατικότερα. Ειδικά σε εποχές κρίσης έχουμε πιο πολύ ανάγκη να δούμε τα πράγματα από διαφορετική οπτική, να επανεκτιμήσουμε τις προτεραιότητές μας και να βάλουμε ένα λιθαράκι για να γίνει η επόμενη μέρα λίγο πιο εύκολη. Πιστεύω πως κάθε ένας από εμάς έχει κάτι πολύ σημαντικό να προσφέρει στους άλλους και πως, ειδικά τώρα, η μεταξύ μας σύνδεση και επικοινωνία είναι ζωτικής σημασίας. Άλλωστε, το κάθε δημιούργημα γίνεται έργο τέχνης όταν σταματά να είναι προσωπικό, όταν αφορά και άλλους, όταν και άλλοι συμμετέχουν με συναισθήματα δικά τους, όταν με άλλα λόγια γίνεται συλλογικό.



Σας ευχαριστούμε για τον χρόνο σας. Ελπίζουμε να μπορέσουμε σύντομα να οργανώσουμε Όψεις του Φανταστικού και να παρουσιάσετε το βιβλίο σας σε κοινό. Κάτι τελευταίο που θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες μας; 
Απάντηση

Στις δύσκολες στιγμές που βιώνουμε, είναι φυσικό να νιώθουμε την ανάγκη να βρούμε μια διέξοδο και να βγάλουμε από μέσα μας την αρνητικότητα που λίγο έως πολύ μας καταβάλλει, ειδικά αυτές τις μέρες. Οι περισσότεροι από εμάς αναζητούμε τρόπους να τη μετατρέψουμε σε κάτι θετικό. Άλλοι το καταφέρνουμε και άλλοι όχι.
Ίσως τώρα,  περισσότερο από ποτέ, να γίνεται αισθητή σε συλλογικό επίπεδο η ατομική μας ευθύνη απέναντι στο κοινωνικό σύνολο. Ίσως να είναι η πρώτη φορά μετά από χρόνια που συνειδητοποιούμε πως κάθε μας απόφαση, δράση και μη δράση επηρεάζει και όλους τους άλλους. Πάντα υπάρχει θετικό σε κάθε τι αρνητικό και εκείνοι που το εντοπίζουν τείνουν να είναι πιο ήρεμοι και να παίρνουν καλύτερες αποφάσεις.
Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ στις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές που στήριξαν το έργο μου. Ευχαριστώ κι όλους τους αναγνώστες κι εύχομαι να κάνετε πολλά και συναρπαστικά ταξίδια μέσα από το βιβλίο!