Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2022

Αναζητώντας τα νήματα της Λυσσάνδρας ΜΕ ΤΗΝ Αλίνα Καλέση ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

 Αναζητώντας τα νήματα της Λυσσάνδρας
ΜΕ ΤΗΝ Αλίνα Καλέση
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Συμπαντικές Διαδρομές









Αγαπητή κυρία Καλέση, καλημέρα. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο σας βιβλίο από τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές, με τίτλο  «Τα νήματα της Λυσσάνδρας». Κάθε χρόνο κυκλοφορούν άπειρα καινούργια βιβλία. Τι πιστεύετε ότι μπορεί να προσθέσει το δικό σας βιβλίο; Για ποιο λόγο κάποιος να το επιλέξει για να το διαβάσει; 

  Καλημέρα και σε εσάς. Πολύ καλή ερώτηση. Λόγω των κινηματογραφικών σπουδών μου, και την ειδικότητα μου στο σενάριο έχω την τάση να γράφω λιτά. Δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό,  αλλά θεωρώ πως είναι ιδανικό για πολλούς αναγνώστες και κυρίως γι’ αυτούς που «κουράζονται» από μεγάλες περιγραφές και περιττές λεπτομέρειες. Είναι ένα βιβλίο που αφηγείται μία σύνθετη ιστορία με απλό τρόπο. 
Επιλέξετε δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το βιβλίο, που να εκφράζουν αυτό που θέλετε να μεταδώσετε στους αναγνώστες, ώστε να μπορέσουν να καταλάβουν πιο εύκολα τον κόσμο του βιβλίου σας. 
«Οι κραυγές που ακουγόταν από αυτούς που έχαναν τους ανθρώπους τους μαζί με τις αργές κινήσεις της καμπάνας, ήταν μια συγχορδία θανάτου που έδινε ρυθμό και έπνιγε την ησυχία που κανονικά είχαν οι νεκρές ώρες της νύχτας.»
«Δεν έχουν όλοι οι ήρωες σπουδαίο πεπρωμένο και δεν έχουν αδιάφορη μοίρα όσοι δεν είναι ηθικοί και ιδεαλιστές. Κανείς δεν γνωρίζει με τι κριτήρια οι αόρατοι θεοί επέλεξαν τα μονοπάτια όσων τα διασχίζουν.»
Πιστεύεται ότι είναι η συγγραφή στάση ζωής; Είναι κάτι που σας χαρακτηρίζει σαν άνθρωπο και επηρεάζει κάθε τομέα της ζωής σας; 
Πιστεύω πως γενικά με χαρακτηρίζει οποιαδήποτε μορφή αφήγησης. Εφόσον και η συγγραφή ανήκει σε αυτήν τότε σίγουρα με αντιπροσωπεύει. Όλα στην τελική, πιστεύω πως τα κάνουμε για να έχουμε μια καλή ιστορία να πούμε, άσχετα με την τροπή των γεγονότων. (Ή τουλάχιστον αυτό είναι το “μότο” παρηγοριάς μου όταν κάτι δεν πάει όπως το θέλω.)



Είναι σίγουρα ένα σύνθετο βιβλίο. Μπορεί να βρει κανείς μέσα στοιχεία από βιολογικό τρόμο, παραμύθι, σκοτεινό παραμύθι και άλλα είδη. Ποια ήταν η πηγή της έμπνευσης σας;
Θα έλεγα πως η έμπνευσή μου είναι κι αυτή σύνθετη όπως το βιβλίο. Εκτός από το προφανές- την κατάσταση πανδημίας δηλαδή στην οποία ζούμε, έχει αρκετά στοιχεία από παραμύθια που μου αφηγούνταν η γιαγιά μου όταν ήμουν μικρή. Η αφορμή όμως ήταν στο 2ο lockdown, όταν ανακάλυπτα νέους μουσικούς και άκουσα το τραγούδι “The Labyrinth song” του Asaf Avidan. Ειδικά ο παρακάτω στίχος: “Can it be that all us heroes have a path and not a plan?”
Θα λέγατε ότι επηρεαστήκατε από τον Πόε; 
Διάβαζα αρκετά Πόε στο λύκειο οπότε σίγουρα πιστεύω πως υποσυνείδητα ένα κομμάτι έχει επηρεαστεί από αυτόν αλλά φυσικά και από τον αγαπημένο μου κινηματογραφικό auteur, Tim Burton του οποίου την αισθητική θαυμάζω από μικρή ηλικία. 
Είσαστε από εκείνους τους συγγραφείς που πάντοτε κουβαλάνε μαζί τους ένα μπλοκάκι για να καταγράφουν άμεσα κάθε καινούργια ιδέα;
Όχι αλλά έχω βρει έναν άλλον τρόπο να «αποθηκεύω» τις ιδέες μου. Πολλές φορές, όταν ακούω μουσική συνδέω συγκεκριμένα κομμάτια με εικόνες και διαλόγους που φαντάζομαι. Όταν έρχεται η ώρα να γράψω, βάζω αυτά τα κομμάτια και μου έρχονται ξανά στο μυαλό όλα όσα σκέφτηκα όταν το πρωτοάκουσα. 
  Την τελευταία χρονική περίοδο όλος ο κόσμος έχει χτυπηθεί από ένα πρωτοφανές ξέσπασμα πανδημίας και ζούμε καταστάσεις που ούτε τις φανταζόμασταν. Η καραντίνα του πληθυσμού σχεδόν σε όλο τον πλανήτη είναι κάτι το πρωτοφανές στην ανθρώπινη ιστορία. 
Εσείς πως ζείτε όλη αυτή την κατάσταση; 
Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές πιστεύετε ότι η λογοτεχνία μπορεί να δώσει ελπίδα στους ανθρώπους και να εκφράσει τα προβλήματα τους; 
 Δεν πιστεύω πως αυτή η κατάσταση είναι εύκολη ή ευχάριστη για κανέναν. Κόλλησα και η ίδια Covid τον Ιούνιο που μας πέρασε και μπορώ να πω σίγουρα οτι ήταν από τις χειρότερες μέρες της ζωής μου. 
  Προσωπικά, προσπάθησα να κάνω όσα δημιουργικά πράγματα μπορούσα, να γνωρίσω καλύτερα τον εαυτό μου και τα θέλω μου και να γράψω ένα βιβλίο που με μεταφορές και αλληγορίες που θα βοηθήσει τον κόσμο να ξεχαστεί αλλά και να βρει το κουράγιο και την ελπίδα που χρειάζονται για να αντέξει σε όλο αυτό.
  Η λογοτεχνία μπορεί να τους ταξιδέψει σε διάφορους κόσμους και μέρη, μπορεί να κάνει τον κόσμο να ταυτιστεί ή να συμπονέσει τους ήρωες και έτσι να νιώσει λιγότερο μόνος σε όλο αυτό.

Σε ευχαριστούμε για τον χρόνο σας. Ελπίζουμε να μπορέσουμε σύντομα να οργανώσουμε Όψεις του Φανταστικού και να παρουσιάσετε το βιβλίο σας σε κοινό. Κάτι τελευταίο που θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες μας; 
  Θα ήθελα να τους πω ότι μία καλή ιστορία, όπως ένα καλό ταξίδι, μας αφήνει με την ανάμνηση που μας άλλαξε, μας κάνει πιο ζωντανούς, περισσότερο ανθρώπους και μας ολοκληρώνει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.  Οι σύγχρονοι ήρωες μπορεί να μην πηγαίνουν σε σπηλιές ή σε λαβύρινθους για να πολεμήσουν μυθικά τέρατα αλλά όντως περνάνε από κόσμους περιπέτειας.      
 Διασχίζουν δύσβατα μονοπάτια και βιώνουν μεταφορικούς θανάτους που θα τους οδηγήσουν στην μεταμόρφωση και στην υιοθέτηση ενός νέου εαυτού που αποσκοπεί την πνευματική εξέλιξη, είτε αυτή βρίσκεται στον θόρυβο μιας άχρωμης κωμόπολης είτε μέσα τους.